Reanimatie
Shock
Acute Dyspnoe
Bewustzijndaling
Acute pijn op de borst
Acute buikpijn
Cardiologie
Vasculaire calamiteiten
Bloedingen
Longziekten
Gastroenterologie
Hematologie
Endocrinologie
Nefrologie
Electrolystoornissen
Zuurbase-stoornissen
Intoxicaties
Bacteriele infecties
Tropengeneeskunde
AIDS
Neurologie
Diversen

Digitalisschema (snel)

Oplaaddosis

(voor alle patiënten hetzelfde):
  • 0,5 mg digoxine in 5 min i.v. inspuiten, gevolgd door iedere 4 uur 0,25 mg i.v. tot 1,5 mg oplaaddosis is bereikt of
  • 0,5 mg digoxine i.v. gevolgd door 0,25 mg per os iedere 6 uur tot 1,5 mg oplaaddosis is bereikt.

Onderhoudsdosering:

0,25 mg per dag; dosering aanpassen bij lichaamsgewicht < 70 kg (-0,0625 mg),
leeftijd boven de 70 jaar (-0,0625 mg), gestoorde nierfunctie (schatting doen, de dosering bij preterminale of terminale nierinsufficiëntie is 0,0625 mg per dag).

Let op:

  • Factoren die gevoeligheid voor of spiegels van digoxine kunnen verhogen: nierfunctiestoornis, ernstige leverfunctiestoornis, hypothyreoïdie, acute hypoxemie, elektrolytafwijkingen (hypokaliëmie, hypomagnesiëmie), bepaalde medicamenten als kinidine, ß-blokkers, verapamil, amiodaron.
  • Geneesmiddelen die de digoxinespiegel verlagen: colestyramine, neomycine, sulfasalazine (Salazopyrine®), fenytoïne (Diphantoïne®), antacida.
  • Digoxine is gecontraïndiceerd bij: 2e graads AV-blok of trifasiculair blok, kamertachycardieën en WPW-syndroom en ongecorrigeerde hypokaliëmie.
referenties:
Gibbs CR, et al. Hart failure: management: digoxin and other inotropes. BMJ 2000;320:495.
Digoxin: new answers, new questions. Lancet 1989;ii:79.

index cardiologie