Ischaemisch t.g.v. langdurige hypotensie, acute thrombotische occlusie van beide nierarteriën, renale embolieën, vaatwanddissecties, cholesterolembolieën.
Toxisch t.g.v. medicijnen (antibiotica zoals aminoglycosiden, amfotericine B, cytostatica zoals cisplatinum), röntgencontrastmiddelen.
Rhabdomyolyse t.g.v. trauma (Crush-syndroom) of niet-traumatisch (coma, status epilepticus, zonnesteek, alcoholintoxicatie, drugs (heroïne, cocaïne), hypokaliëmie, hypofosfatemie etc.

Anamnese:

Gericht op mogelijke oorzaken en beloop in tijd.

Lichamelijk onderzoek:

Vullingsstatus (RR, pols, CVD), huidafwijkingen (livedo reticularis), spierafwijkingen.

Urine: inspectie (rood tot bruin bij rhabdomyolysis), s.g. (meestal 1008-1010), eiwit (negatief tot spoor), hemastix (negatief tot positief), sediment: normaal of afwijkend (erythrocyten, tubulusepitheel, cilinders). Bij rhabdomyolyse positieve hemastix bij afwezige erythrocyten in sediment. Na > 10 mmol/L, FENA. > 1%.
Bloed: bij rhabdomyolyse kreatinine relatief sterker verhoogd dan ureum, laag calcium, hoog fosfaat, hoog CPK; eosinofilie (cholesterolembolieën?). Verder lab op indicatie.

Zie voor algemene maatregelen acute renale nierinsufficiëntie)
Oorzakelijke medicament stoppen bij toxische schade.
Bij rhabdomyolyse extra goed hydreren en urine alkaliniseren (pH urine vervolgen, streefwaarde pH urine > 6). Bij hypocalciëmie geen calcium suppleren (in herstelfase kans op hypercalciëmie).
Angiografie, eventueel vooraf gegaan door renografie bij verdenking occlusie grote vaten.
Verder beleid afwachtend, meestal spontaan herstel.