Respiratoire insufficiëntie
Type I: hypercapnie en hypoxaemie
Algemeen:
Subacute verslechtering van
voorheen bekende, chronische respiratoire insufficiëntie (“acute on chronic”)
waarbij vaak CO2-retentie op de voorgrond staat als oorzaak van de
hypoxaemie. Typisch is de vlotte correctie van de arteriële pO2 door
toediening van slechts kleine hoeveelheid O2 (½ tot 1 liter/min).
Als meer O2 nodig is wijst dit op shuntachtige veneuze bijmenging
door o.a. pneumonie, longembolie, forward failure (lage gemengd veneuze pO2).
Beleid/therapie:
- O2 dient gegeven naar behoefte op geleide van pulsoximeter (O2-sat>
92%)
en bloedgasanalyse. Geef niet uit vrees voor CO2-retentie te weinig
O2. Bij ademdepressie/versuffing door CO2-retentie
behandeling met ademstimulantia (doxapram) als op korte termijn (1-2
dagen) verbetering verwacht wordt. Anders beademing. Overleg tijdig met
longarts en IC om zin en moment van beademing te bepalen.
- Bij bekende COPD maximaal bronchusverwijdend zie COPD.
- Bij spierzwakte: vervolg vitale capaciteit. Bewaking op IC bij VC<1
liter,
overleg neuroloog.
- Vaak zal een polypragmatisch beleid worden
gevolgd, gericht op meerdere oorzaken: infectie, decompensatie, embolieën etc.
- Consult longarts gewenst.
Type II: geïsoleerde hypoxaemie
Algemeen:
Ernst
blijkt uit progressieve hypoxaemie bij forse ademdrive (ademfrequentie en
hypocapnie) CO2-retentie, oplopende ademfrequentie en paradoxe
ademhaling zijn uiting van uitputting.
Beleid/therapie:
- Veel O2.
- Eventueel beademen.
- Oorzaak behandelen: pneumonie, ARDS, sepsis,
longembolie, etc.
referenties
ATS
Standards for diagnosis and care of patients with COPD. Am J Respir Crit Care
Med 1995;152:S77.
Siafakas
MM, et al. Optimal assessment and management of chronic obstructive pulmonary
disease (COPD). A consensus statement of the European Respiratory Society. Eur Resp J 1995;8:1398.
Abou-Shala
N, et al. Emergency management of acute asthma. Med Clin North Am 1996;80:677.
index longziekten
